162

یه کلمه گفتم ک.و.ن ل.ق. دیگه ول کن نبودی. نمی دونم اعصابت از کجا خراب بود که سر من خالی کردی. حس خیلی بدیه که هر بار زنگ می زنیم به هم هیچ حرفی واسه گفتن نداریم... هی می گیم چه خبر؟ دیگه چی؟ مامانت چیزی نگفته؟ همینا.... من اولا همیشه کلی حرف واسه گفتن داشتم ولی اونقد یه طرفه بود و اونقد زدی توی ذوقم و گفتی ماشالاا چقد حرف می زنی که الآن لال شدم... کلن کم حرف شدم.... حس بدی دارم.... امشب حالم خوش نیس و فک کنم تو بی تقصیر نیستی.... شایدم مقصر خودمم که زیادی حساسم.... نمی دونم چه مرگمه و نمی دونم این فکرای احمقانه چیه میاد توی سرم اما دست بردار نیست.... خسته شدم از یکنواختی.... از سکوت.... از رفتارایی که واقعا متنفرم ازشون.... از کم آوردنات..... از ترسات..... از چه کنم چه کنم هات.... از سکوتت... از اضطراب همیشگیت..... از اینکه محکم نیستی و داری از من پنهون می کنی.... از همه چی خسته م.... دوس دارم سرمو بردارم و برم یه جهنمی که هیچ کس نباشه.... تلفن نباشه.... جملات تکراری و خالی از احساس نباشه.... " بشم نذرت ، دردت به عمرم ، بیخود کردی "" و هزار جور جمله ی تکراری ک فقط اداش می کنی از سر عادت و ذره ای تنوع و احساس پشتش نیست خسته م.... تو نمی تونی بفهمی چی می گم چون ... نمی دونم چون چرا اما نمی فهمی.... خسته م از اینکه یه حرف یا تیکه ای رو به دهن بگیری ول نمی کنی با اینکه میره روی اعصابم.... خسته م از همه چی.... لطفن بزرگ شو تو رو قرآن بزرگ شو!!! پیشرفت کن و حرف جدید بم بزن.... چیز جدید یاد بگیر.... مطالعه ای کوفتی مرگی.... بهونه ت نداشتن وقته اما واسه دیدن انواع کلیپ ها و فیلم های عوضی هم انرژی داری هم وقت.... تو رو خدا بفهم که چه توقعی دارم ازت.... یه کلمه، یه کلمه ی جدید یاد بگیر.... آخه لامصب به دنیای منم احترام بذار.... به روحیه ی منم توجه کن.... به انتظاراتم.... به حس و حالم.... چطور می توتی انقدر بی رحم باشی که یک بار دل منو با برآورده کردن خواسته ای به این کوچیکی شاد کنی؟؟؟ انقدر توقع بیجاییه؟ توقع داشتم هدیه ی گرون قیمت واسه م بخری؟؟ یا منو فلان رستوران ببری؟؟ یا ستاره از آسمون پایین بیاری؟؟ می خوام یه کم به روحیات من نزدیک شی که موقع حرف زدن پشت تلفن انقدر سکوت جاری نشه و هی کلمات تکراری نگیم به هم.... میخوام دو تا جمله ی جدید بشنوم... گناهه؟ یادته.اولا من هر شب واسه شب بخیر گفتن یه جمله ی جدید و قشنگ می گفتم؟ یا صبح ها هر بار یه پیام جدید و قشنگ؟ من همون آدمم اما تو احساسم رو کشتی و روحم رو اینطور شکل دادی.... وقتی برات هیچ فرقی نداشت که من بخاطر یه جمله ی جدید که شب بهت بگم یه کتاب رو زیر و رو می کردم و نهایت احساس تو "بشم نذرت" بود....

پی نوشت : چقدر دلم برای قبلنای خودم تنگ شده.... چقدر بدم میاد از این تغییری که سراسر پسرفت بود برام به جای پیشرفت... چقدر گنگ و لالم و چقدر اصم.